اگر از کوچه باغ‌های گلاسه شده‌ی مجله‌ی خوش قبای چلچراغ، گاه گداری، گذرا، گذری می‌اندازید به حتم مجلد پلاک شده با شماره چهارصدوپنج‌ش برایتان تفرجگاه دیگری‌ست. مردی در آن محمل هفتاد سالگی‌اش را به دوم مهرماه آویخته است که برای همه ادوار موسیقی این سرزمین تافته‌ای جدا بافته خواهد ماند. دیگر آنچنان می‌نماید که محمدرضاشجریان٬ برایمان اسطوره‌ای زنده است. گویی که گوشهایمان بی‌اختیارتر از آنچه انتظارش را می‌رود٬ از شنیدن آوازش٬ مجدگویی غلوگونه‌یی را برمی‌گزیند. چنان شگرف در هنرش مانده‌ایم که هرگونه زیادتِ در تحسین را رختی به تناسب قواره‌اش می‌دانیم.

این هیمنه‌ی عظیم هنری٬ درست سربزنگاه و خوش لحظه٬ به جانبداری از مردمی -به حق یا ناحق- دم فروبسته٬ خیز بر می‌دارد که چه بسا خوف‌های هراسناکی  انتظارش را می‌کشیدند و می‌کشند. وی غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر از توقعات جامعه به هر هنرمندی٬ موضع گرفت و خط و مشی‌اش را چونان نوار زرد رنگ تابش خورشید در دل سیاهی هر شب٬ انگشت نما کرد.

شجریان٬ این مجسمه‌ی عظیم موزه‌ی آواز ایرانی٬ بر استواریِ هویتِ من و شماست که قامتش را علم کرده است و آنجا که لازم بداند چاک پیراهنش را در مقابل هر گونه خدنگی می‌دراند تا این همه محبت‌مان به حنجره‌اش را بی‌پاسخ نگذاشته باشد. او در قابی‌ست به استواری دستان من و تو. این قاب دقیقا به همان گونه‌ می‌نماید که طرح جلد مجله‌ی چلچراغ از آن پرده برداشته است. طرحی در غایتِ هوشمندی٬ نکته‌سنجی٬ زیبایی و ابهت.

ما قدردانِ قدردان‌ها می‌مانیم. تا به ابد.

این مرد سیبیلویی که موهای نیم مشکی نیم سفیدش را به شکل غریب٬ زیبایی هنگام امواج رقص‌وار جسم و روحش با محیط٬ با ساز و با تماشاچیانش از دو طرف گونه‌هایش سیلاب می‌کند٬ بر روی هرم زیبایی داشته هایش به نظاره‌ی گوش‌های مشتریان بازار نواهایش نشسته است.

زاغ سیاه خریداران دکان این مرد سیبیلو را قبل از شروع اجرایش حسابی چوب زدم. شنوندگانی بس عجین با یک آرشه‌کش مهیب٬ وزین. آرایش زنانش نه بسان کنسرتهای شجریان غلیظ٬ نه مثل فرهاد فخرالدینی بورژوایی و نه مانند گروه کامکارها محلی ست. با خط اطو‌ی شلوارهای پارچه‌ای فقط می شود بر روی یک کمانچه کشید٬ سر هیچ گاوی را نمی‌‌برند. حاضرین٬ ولنگارتر از متعصبین فرقه‌های خاص یک مسلک موسیقیایی بنظر میرسند و انگار که یکا‌یکشان خوب می‌دانند تکلیفشان با ذائقه شنیداریشان چیست. مثل اینکه هیچ کدامشان بلیت مجانی و افتخاری نگرفته باشد و هیچیک به دنبال رفتگریِ مشغله در کوچه‌های شلوغ ...ادامه...‌ Mon, 19 Jul 2010 00:00:00 GMT http://segah.ir/Home.aspx?ID=65 نام فیلم: A Single Man سال تولید: 2009 کارگردان: Tom Ford آهنگساز: Abel Korzeniowski Thu, 24 Jun 2010 00:00:00 GMT http://segah.ir/Home.aspx?ID=64 نام فیلم: Revolutionary Road سال تولید: 2008 کارگردان: Sam Mendes آهنگساز: Thomas Newman Sat, 22 May 2010 00:00:00 GMT http://segah.ir/Home.aspx?ID=63 نام فیلم: مشق شب سال تولید: ۱۳۶۶ کارگردان: عباس کیارستمی آهنگساز: محمدرضا علیقلی ... Wed, 05 May 2010 00:00:00 GMT http://segah.ir/Home.aspx?ID=62 کارگردان فیلم Nine "راب مارشال" که برای رونمایی از کودکِ درون گویدو کونتینی بازیگر نقش اول فیلمش به بهترین و سرراست‌ترین وسیله‌ی ممکن یعنی پسر بچه‌یی خیالی دست‌آویز شده است، در اولین گام مهم از شخصیت پردازی وی از کلیپ موزیکالی استفاده کرده تا هر آنچه را که او از زندگی چشیده است در قالب موسیقی، کلام و یک دکور منطقی به تصویر بکشد.... Thu, 04 Feb 2010 00:00:00 GMT http://www.segah.ir/Home.aspx?ID=61 جان دلینجر در سینمای تاریک، آگاه و غافل از مرگِ چند قدمی، به تماشای فیلمی نشسته‌ است. این قهرمانِ مدرن پروروده شده، بسان من و تو عاشق شده، رقصیده، نوشیده و نگران قضاوت مردم ازعملکردش شده است آن هم در حالی که برخلاف من و تو بانک هم میزده و در این راه تعداد زیادی هم آدم کشته است. ... Sat, 13 Feb 2010 00:00:00 GMT